اورژانس پیش بیمارستانی درانتظارامدادرسانی

 
به گفته «رسول خضری»؛ عضو هیئت رئیسه کمیسیون بهداشت مجلس سه هزار آمبولانس در کشور وجود دارد که پنجاه درصد آن ها بالای هفت سال عمر دارند و غیراستاندارد محسوب می شوند، یعنی فقط 1500 آمبولانس در کشور استاندارد هستند که نسبت به جمعیت کل کشور به هر 51 هزار نفر، یک آمبولانس می رسد!

 

نیره حسینی- سیستم های فوریت های پزشکی (اورژانس) پیش بیمارستانی در سطح دنیا به دو دسته اصلی تقسیم می شوند که در یک نوع آن، امکانات و تجهیزات در صحنه بر بالین بیمار برده و از حضور پزشک در آمبولانس ها استفاده می شود و در نوع دیگر تکنسین هایی که دوره های اولیه فوریت های پزشکی را آموزش دیده اند، در صحنه حاضر می شوند؛ اقدامات اولیه را برای بیمار یا مصدوم انجام می دهند و سپس آن ها را به مرکز مجهز یا بیمارستان انتقال می دهند. بحث بر سر اهمیت سرعت، دقت و تجهیزات موثری است که در کمترین زمان ممکن بر بالین بیمار بتواند خطر را از او دور کند و با امنیت و امکانات کافی او را به شرایط درمانی مناسب و کامل تر انتقال دهد، زیرا در بسیاری از مواقع که نیاز به اقدامات اورژانسی وجود دارد، پای مرگ و زندگی یک انسان در میان است.

گفته می شود در طراحی کابین بیمار آمبولانس به برخی موارد توجه می شود که باید بر مبنای استانداردهای جهانی باشد. این موارد عبارتند از: استفاده بهینه از فضای محدود کابین، پوشش کامل کابین با مواد قابل شست و شو و ضدعفونی، پایین بودن وزن خالص آمبولانس برای افزایش شتاب خودرو، تجهیز آمبولانس با وسایل پزشکی مطابق فهرست سازمان استاندارد و ایمنی و آسایش و سلامت کارکنان آمبولانس و بیمار که در کشور ما در سال 77 برای اولین بار، استانداردهایی برای خودروهای امدادی و تجهیزات آن ها با بهره گیری از استانداردهای اروپایی نوشته شد. مطابق استاندارد ملی ایران سه نوع آمبولانس تعریف می شود: آمبولانس برای انتقال بیماران غیراورژانسی، آمبولانسی که برای انتقال یا درمان های اولیه و کنترل بیماران، طراحی و تجهیز شده و آمبولانسی که برای انتقال یا درمان های پیشرفته و کنترل وضعیت بیماران طراحی و تجهیز شده است.

از آن جا که گفته می شود ایران در شمار ده کشور حادثه خیز جهان قرار دارد، متأسفانه تعداد آمبولانس های موجود در کشور زیر سطح استاندارد جهانی است.

به گفته «رسول خضری»؛ عضو هیئت رئیسه کمیسیون بهداشت مجلس سه هزار آمبولانس در کشور وجود دارد که پنجاه درصد آن ها بالای هفت سال عمر دارند و غیراستاندارد محسوب می شوند، یعنی فقط 1500 آمبولانس در کشور استاندارد هستند که نسبت به جمعیت کل کشور به هر 51 هزار نفر، یک آمبولانس می رسد! این اوضاع و کمبودها وقتی بیشتر به چشم می آید که به خاطر بیاوریم بر اساس اسناد بالادستی کشور در افق چشم انداز بیست ساله قرار است در حوزه سلامت، قطب سلامت در خاورمیانه و حوزه آسیای جنوب غربی باشیم. این در حالی است که برخی پایگاه های جدید امداد رسانی در کشور احداث شده اند که با کمبود آمبولانس مواجه هستند، وقتی آمبولانس در کار نباشد، امدادگر و تکنسین هم برای رسیدن به بالین بیمار و ارائه خدمات به او، عملاً ناکارآمد خواهند بود.

 

امسال وزیر بهداشت از وجود سه هزار آمبولانس و بیش از دوهزار پایگاه امداد رسانی خبر داده بود و به تازگی نیز تأکید کرد: با کمبود هزار پایگاه اورژانس و 1500 دستگاه آمبولانس مواجه هستیم و برخی از نیروهای فعلی تا پانصد ساعت در ماه کار می کنند. کمبود 1500 دستگاه آمبولانس بدون احتساب جایگزین برای آمبولانس های فرسوده است و اگر طبق استانداردهای جهانی بخواهیم ناوگان اورژانسی را مجهز و آمبولانس های فرسوده را از مدار خدمت خارج کنیم، تعداد مورد نیاز بسیار بیشتر خواهد بود؛ زیرا عمر مفید و استاندارد آمبولانس ها حدود7 سال و طی مسافت 150 هزار کیلومتر تا چهارصد هزار کیلومتر است که به گفته معاون درمان وزارت بهداشت عمر آمبولانس ها در کشور بیش از 10 سال است.

به گفته دکترآقاجانی امکانات تولید آمبولانس در کشور اندک است زیرا تولید آن ها بر عهده هیچ کارخانه خودروسازی نیست و با تغییر کاربری در خودروهای تولید شده می توان آن ها را به آمبولانس تبدیل کرد . هم اکنون 2 هزار و 80 پایگاه اورژانس داریم که از این تعداد 1274 پایگاه در حوزه جاده ای و بقیه در شهرها فعال اند.

این در حالی است که وی چندی پیش با اشاره به کمبود 1500 دستگاه آمبولانس به واحد مرکزی خبر گفت: پول و اعتبار داریم، اما بر اساس قوانین باید کمبود آمبولانس را از طریق تولید داخل برطرف کنیم که آمبولانس های داخلی با نیازهای ما هماهنگی ندارد. از دیدگاه مسئولان وزارت بهداشت، آمبولانس از نظر شاسی و تجهیزات پزشکی داخل آن باید از ویژگی های خاصی برخوردار باشد که تولید داخل خواسته ها را تأمین نمی کند.

با عبور از موضوع اورژانس بنا به گفته اخیر وزیر بهداشت، در حال حاضر کشور در بخش اورژانس با 7500 نفر کمبود نیرو روبه رو است. به گزارش مهر معاون درمان وزارت بهداشت نیزتصریح کرد: در بخش پایگاه های اورژانس بیش از 800 پایگاه از اهداف برنامه های چهارم و پنجم توسعه عقب تر هستیم و برای تحقق این اهداف باید 816 پایگاه ایجاد و پانزده هزار نیرو در آن ها به کار گرفته شود.

وی یادآور شد: هم اکنون پوشش اورژانس در جاده ها 70 تا 75 درصد است و هنوز تا رسیدن به استانداردهای بین المللی فاصله داریم در چنین شرایطی که اصل وجود مهم ترین اضلاع خدمات اورژانس پیش بیمارستانی یعنی آمبولانس و نیروی انسانی با کمبود جدی روبه روست سخن گفتن از تجهیزات پیشرفته و مطابق با استانداردهای روز دنیا همچون رویا به نظر می رسد و باید دعا کنیم همین تعداد آمبولانس های فرسوده از کار نیفتند و «کج دار و مریز» به کار خود ادامه دهند تا آن روز که کارخانه های خودروسازی داخلی برای تولید آمبولانس های مجهز استاندارد کاری بکنند یا قوانین الزام آور در این زمینه تعیین و تصویب یا مجوز واردات آمبولانس های استاندارد به وزارت بهداشت داده شود.

مهم ترین نکات پرونده

عمر مفید آمبولانس 7 سال است که بر این اساس عمر هزار دستگاه به پایان رسیده است.

با کمبود هزار پایگاه اورژانس و 1500 دستگاه آمبولانس مواجه هستیم.

هنوز نتوانسته ایم همه آمبولانس های کشور را به دستگاه الکتروشوک مجهزکنیم.

گاه پرسنل اورژانس به دلیل کمبود نیرو درشیفت‌های متوالی کارمی کنند.

تا کنون هیچ نظری برای این پست ثبت نشده

پاسخ خود را درج کنید